Ouderverstoting, moet de rechtspraak het strafbaar stellen? | STIEFenCO
1783
post-template-default,single,single-post,postid-1783,single-format-standard,bridge-core-1.0.4,do-etfw,,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-23.5,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.4.1,vc_responsive

Ouderverstoting

Ouderverstoting – Parental Alienation Syndrome (PAS)

Met de forse toename van het aantal conflict- of vechtscheidingen, neemt het fenomeen PAS verontrustende vormen aan. Kinderen, die a priori lijden onder een scheiding, kunnen blijvende emotionele schade oplopen als het contact met een van hun ouders, doorgaans de vader, wordt afgesneden of grotendeels wordt afgesneden.
Emotionele schade die zich kan openbaren door achterblijvende leerprestaties, bindingsangst, persoonlijkheidsstoornissen als narcisme en helaas nog een breed scala aan emotionele én lichamelijke klachten.
Het is niet zo dat ouderverstoting alleen bij kleine kinderen forse schade aanricht. Vaak zien we dat op latere leeftijd volwassenen zich geconfronteerd zien – of hun directe omgeving – met de enorme gevolgen van ouderverstoting. Wij zien in de praktijk vele vormen van ouderverstoting, ook al zijn de kinderen al lang het huis uit en volwassenen met een eigen leven en kinderen.

 

Het kind bij en na scheiding ingezet als middel om de (toekomstig) ex-partner te beschadigen, te demoniseren of te chanteren.

 

Is een adequate oplossing het standaard bij wet toekennen van co-ouderschap aan beide ouders, strafrechtelijke sancties als dit co-ouderschap wordt gefrustreerd, maximum straf voor het doen van valse aangifte? Als signalen van ouderverstoting worden waargenomen, moet het gezag dan aan de andere ouder worden toegewezen?

 

Overigens is in de VS ouderverstoting diagnostisch gekwalificeerd als een vorm van kindermishandeling.

 

Lees hier hele artikel uit het NRC van 25 juli 2017.