Samengesteld gezin als caleidoscoop tijdens decembermaanden | STIEFenCO.nl
464
post-template-default,single,single-post,postid-464,single-format-standard,bridge-core-1.0.4,do-etfw,,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-22.0,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.2.0,vc_responsive

Samengesteld gezin als caleidoscoop tijdens decembermaanden

De caleidoscoop heeft menigeen in onze kinderjaren veel plezier gebracht door het zelf kunnen creëren van prachtige kleur-, vorm- en lichtschakeringen. Het bijzondere is dan ook dat ik – terwijl ik dit blog schrijf – bijna weer het gelukzalige gevoel en de warmte van mijn eigen jeugd herbeleef. Men zegt dan ook, dat je op het hoogtepunt van een emotie een anker in je geheugen slaat. Iedereen herkent dit wel; een bepaalde geur, omgeving, muziek of een opmerking doet je direct denken aan.

samengesteldgezin-caleidoscoop-stiefenco-2016

Maar goed de caleidoscoop dus. Bijzonder. Het is uiteindelijk niets meer dan een gekleurd kartonnen kokertje met aan het uiteinde glimmende kraaltjes en spiegeltjes….. Wat maakte het dan zo speciaal? Voor mij persoonlijk betekende het jezelf kunnen verliezen in een fantasie. Terwijl je aan de caleidoscoop draaide en ermee husselde, ontstonden iedere keer weer nog mooiere vormen onder prachtig lichtinval. Een meer dan fascinerend samenspel.

Diversiteit, kleurrijk, het moment van de dag, rustig draaien of heftig schudden, het samenkomen van. Dit alles bepaalt wat je te zien krijgt, en hier gaat voor mij de metafoor op met de uitdagingen én bovenal vele mogelijkheden van een samengesteld gezin.

Het is ook niet verwonderlijk, dat het Nederlands Jeugd Instituut Kaleidoscoop aanbeveelt als één van de beste educatieve methodes voor de brede ontwikkeling van kinderen, met speciale aandacht voor de taalontwikkeling. Taal om barrières te slechten en problemen zelf op te lossen en zoals Ruth Bebermeyer (Geweldloos Communiceren) het ooit verwoorde:

“woorden zijn als vensters of muren, ze veroordelen of bevrijden ons”.

Recent sprak ik een moeder die zichzelf had betrapt – het is overigens een mooi voorbeeld van bewustwording – op een niet bedoeld verschil in reageren naar haar dochter en naar haar stiefdochter. Een identieke situatie die twee verschillende reacties teweeg bracht: ‘je bent echt een prinses’ en het ‘jij bent echt een prinses op de erwt’. Voelt u het subtiele verschil? Wellicht niet uitgesproken met de intentie verschil te willen maken, maar toch is het wél gebeurd. Een actie die helaas bij dit voorbeeld een negatieve tegenreactie opriep, oftewel oorzaak en gevolg of het bekende kip-en-eiverhaal.

Een van de vele uitdagingen van het samengestelde gezin is om oordeelvrij te kunnen kijken naar het kind waarmee geen bloedband wordt gedeeld. Oordeelvrij en geweldloos communiceren is als een topact zonder vangnet van Cirque de Soleil. Het vergt inzicht, bewustwording, op elkaar vertrouwen én bovenal training.

Adviezen en tips. Bijzonder is dat muziek bij mensen emotie los krijgt wat – ongevraagde – adviezen en tips niet altijd doen. In het verleden deelde ik al om die reden via Twitter (MS_Mediation) ‘Family Portret’ van Pink. Dit weekend kreeg ik via één van mijn cliënten het optreden van Claire uit Holland’s got Talent gemaild. Het ging niet zozeer om de performance, maar met name om de prachtige en ontroerende tekst. Het is getiteld ‘Run’en oorspronkelijk gezongen door Snow Patrol.

I’ll sing it one last time for you
Then we really have to go
You’ve been the only thing that’s right
In all I’ve done

And I can barely look at you
But every single time
I do I know we’ll make it any where
Away from here

Light up, light up
As if you have a choice
Even if you can not hear my voice
I’ll be right beside you dear

Louder, Louder
And we’ll run for our lives
I can hardly speak I understand
Why you can’t raise your voice to say

To think i might not see those eyes
Makes it so hard not to cry
And as we say our long goodbyes
I nearly do

Light up, light up
As if you have a choice
Even if you can not hear my voice
I’ll be right beside you dear

Louder, Louder
And we’ll run for our lives
I can hardly speak I understand
Why you can’t raise your voice to say

Slower, slower
We don’t have time for that
All I want’s to find an easier way
To get out of our little heads

Have heart, my dear
We’re bound to be afraid
Even if its just for a few days
Making up for all this mess

Light up, light up
As if you have a choice
Even if you can not hear my voice
I’ll be right beside you dear

Tijdens de donkere dagen voor Kerst verlichten wij ons huis, en geven het warmte en sfeer door het aansteken van kaarsen, waxine- en windlichten en vuurkorven.
Ik houd vanaf hier een warm pleidooi voor het oplichten van onszelf door over onze eigen schaduw heen te stappen en om uit onze comfort zone te treden. Laten wij niet alleen elkaars stem weer beter horen, maar met name ook elkaars emotie en uitdagingen beter zien. Het elkaar complimenten geven is zoveel moeilijker dan elkaar afbranden. Laten we dit alleen met de kaarsen doen.

Ik wens u en uw dierbaren een gezellig en oer Hollands Sinterklaasfeest en een dierbare Kerst toe.