Opvoeden in een samengesteld gezin | je thuis voelen | Stief & Co
11750
post-template-default,single,single-post,postid-11750,single-format-standard,bridge-core-2.8.6,,qode-title-hidden,side_area_uncovered_from_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-27.0,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.10.0,vc_responsive

Welke regels nu weer

We zijn ons ervan bewust dat een scheiding veel impact heeft op kinderen. De gevolgen van een scheiding zijn per leeftijdscategorie terug te vinden.
Er gebeurt veel met een kind tijdens en na de scheiding. Ze worden flink door elkaar geschud en dan na een tijdje verwachten we toch als ouder, dat het allemaal weer goed gaat. We willen dat ze zich aanpassen aan de nieuwe situatie, ze wonen een aantal dagen bij mama en een aantal bij papa.

Maar hoe zit het dan met het feit dat hun veilige nest is ingeruild voor:
* 2 woonadressen
* 2 verschillende opvoedstijlen
* 2 verschillende gewoontes en gebruiken
* 2 verschillende omgevingen
* 2 etc..

(tekst gaat verder onder de afbeelding)


Tijdens mijn gesprekken met ouders en kinderen, hoor ik o.a. “bij mama hoef ik nergens mee te helpen en papa wil dat we overal bij helpen”. De taken en daarmee de verwachtingen kunnen bij beide ouders heel anders zijn.
Het verschil brengt onrust en verwarring. Niet alleen bij de kinderen maar ook bij de ouders. Ik neem jullie vandaag mee aan de hand van een recente voorbeeld uit mijn praktijk.

Na een tijdje heeft de moeder een nieuwe lover. Hij komt uit een huwelijk met inmiddels uit huis wonende kinderen. Opvoeden kan hij nog steeds als de beste ..  

Het stel heeft samen inmiddels een nieuw huis gekocht om een nieuwe start te maken.  Haar kinderen hebben allemaal een eigen kamer gekregen. Daar mogen ze hem wel dankbaar voor zijn, want hij heeft heel veel betaald!
De kinderen zien het anders omdat het WEER anders moet. Hij is strenger dan de moeder en ontdekt dat de kinderen erg slordig zijn. DAT KAN TOCH NIET DE BEDOELING ZIJN. Ze hebben inmiddels taken in huis gekregen, en als ze die negeren praat hij soms dagen niet met ze. De spanning is inmiddels om te snijden, en iedereen loopt op zijn tenen.

Als moeder alleen met haar kinderen is, ervaart ze geen spanning en is het weer als vanouds toen ze nog met elkaar waren. Soms vraagt ze het de kinderen ook en die zeggen heimwee te hebben naar toen (ondanks dat papa niet meer bij ze woonde). De kinderen voelen dat ze bij de nieuwe partner niets goed kunnen doen, en dat maakt ze onzeker maar ook opstandig. “Wie denkt hij wel dat hij is!”.
De stiefvader (want bonus voelt hij zich niet) voelt zich ook niet thuis, en het allerergste is dat hij geen steun krijgt van zijn partner. Bang om het goede contact met haar kinderen te verliezen. Hij voelt zich buitengesloten en wél goed genoeg om de portemonnee te trekken. Man man wat een verlangen heeft hij naar de tijd van de – verliefde – latrelatie.

De strenge regels die ineens gelden werken niet en worden ook niet gepikt. Met de verhuizing zijn er ook regels van de nieuwe partner bij gekomen (het is tenslotte ook zijn huis waarvoor HIJ heeft betaald). Het voor de kinderen hun veilige nest is ingeruild voor:
* 3 verschillende opvoedstijlen
* 3 verschillende gewoontes en gebruiken
* 3 etc..

Uit de gesprekken komt naar voren, dat het weliswaar een mooi huis is maar vooral een huis zonder thuisgevoel. Gewoon daar waar je jezelf kunt zijn en waar iedereen het naar zijn zin heeft. Mijn eerste stap is om eerst eens met elkaar uit te zoeken wat er allemaal speelt en het waarom en waardoor helder te krijgen. De scan om daar  vervolgens methodieken aan te verbinden. Daarna met elkaar passende oplossingen zoeken voor de uitdagingen die er zijn.
Met elkaar gaan we de komende periode hard aan het werk om van HET huis HUN thuis te maken.

“Te streng zijn zal in de meeste gevallen juist averechts werken, omdat het altijd gepaard gaat met stress en angst. Bovendien kan je kind hierdoor gaan denken, dat jij hem niet goed genoeg vindt zoals hij is. Je kind zal zich realiseren dat hij niet aan de verwachtingen kan voldoen en hier ontmoedigd door raken”.

Ik houd jullie op de hoogte wat wij met elkaar deden om dit voor elkaar te hebben gekregen!

Warme groet
Margot